Γονίδιο Υπεύθυνο για Αύξηση του Βάρους του Νεογέννητου

Πηγή: wikipedia.org

Επιμέλεια:

Πέτρος Οικονομίδης

Πνευμονολόγος

Βρετανοί επιστήμονες βρήκαν ένα γονίδιο που, σε μια συγκεκριμένη παραλλαγή του, αν έχει κληρονομηθεί στην μητέρα από τη δική της μητέρα, δηλαδή από τη γιαγιά του μωρού, αυξάνει έως 155 γραμμάρια το βάρος του νεογέννητου παιδιού.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι κανονικά το εν λόγω γονίδιο «φρενάρει» την ανάπτυξη του εμβρύου και άρα μειώνει το βάρος κατά τη γέννησή του. Όμως μια παραλλαγή, ειδικά όταν προέρχεται από τη γιαγιά, έχει το αντίθετο αποτέλεσμα στο μωρό.

Οι ερευνητές μελέτησαν τη λειτουργία του γονιδίου PHLDA2 σε περίπου 9.500 δείγματα DNA που ελήφθησαν από τις μητέρες και τα μωρά τους. Η παραλλαγή RS1 του συγκεκριμένου γονιδίου φαίνεται πως αλλάζει τελείως τον τρόπο ενεργοποίησης του γονιδίου και τελικά προκαλεί αύξηση του βάρους του μωρού. Κατά μέσο όρο το βάρος του παιδιού αυξάνει κατά 93 γραμμάρια, όταν υπάρχει η εν λόγω γονιδιακή παραλλαγή, ενώ αν μάλιστα αυτή υπήρχε και στη γιαγιά, από όπου «πέρασε» μετά στην μητέρα, τότε το νεογέννητο μωρό θα ζυγίζει κατά μέσο όρο 155 γραμμάρια παραπάνω.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Όλοι οι τύποι πράσινου τσαγιού βοηθάνε στην απώλεια βάρους?

Επιμέλεια:

Κορομπίλη Χαρά
Κλινική Διαιτολόγος - Διατροφολόγος M.Sc
Επιστ. Συνεργάτης MediDiatrofi




Οι Οργανισμοί Υγείας, ισχυρίζονται πως το πράσινο τσάι είναι ένα αφέψημα που παρουσιάζει εξαιρετικές ιδιότητες. Ως αντιοξειδωτικό, μπορεί να παρέχει κάποια προστασία ενάντια στην κυτταρική ζημιά που προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες  και την έκθεση σε τοξίνες. Αυτό όμως που έκανε τόσο δημοφιλές το πράσινο τσάι, είναι η συσχέτισή του με τη μείωση βάρους. Με τόσο υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας που συναντάμε στις μέρες μας, η υπόσχεση για μια παραπάνω ενίσχυση στην απώλεια βάρους είναι ένα δυνατό όπλο. Ωστόσο, ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων δε συμφωνεί απόλυτα με όλα αυτά.

Πως λειτουργεί το πράσινο τσάι

Τα οφέλη υγείας του πράσινου τσαγιού σε σχέση με τα συστατικά του, είναι οι λεγόμενες κατεχίνες. Χημικές ουσίες που βρέθηκαν στις κατεχίνες, φανερώνουν μια ενζυμική δραστηριότητα που μπορεί να εξηγήσει την ικανότητά τους να αυξάνουν την αντοχή. Μια μελέτη του 2005 από την Kao Corporation στην Ιαπωνία, έδειξε ότι τα επίπεδα αντοχής των ποντικών,  που τρέφονταν με εκχύλισμα πράσινου τσαγιού, αυξήθηκαν κατά 8 έως 24 τοις εκατό μετά από 10 εβδομάδες. Ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η παρουσία των κατεχινών και της καφεΐνης, ήταν υπεύθυνη για αυτά τα αποτελέσματα.

Τύποι τσαγιών

Ενώ υπάρχουν πολλές ποικιλίες πράσινου τσαγιού, όλες προέρχονται  από ένα φυτό που ονομάζεται Camellia sinensis, όπως είναι το λευκο τσάι, το μαύρο τσάι, κλπ. Η διαφορά μεταξύ των τύπων έγκειται στην επεξεργασία. Οι διαφορές μεταξύ των τύπων του τσαγιού εντοπίζονται σε διαφοροποιήσεις λόγω εδάφους, κλίματος και άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Επίσης, άλλη μια διαφορά έχει να κάνει με το βαθμό που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή. Η ελάχιστη οξείδωση ή ζύμωση των φύλλων δίνει το πράσινο χρώμα στο τσάι.

Ο παράγοντας «καφεΐνη»

Στο ερώτημα αν όλα τα πράσινα τσάγια ενεργούν με παρόμοιο τρόπο στην απώλεια βάρους, το ζήτημα της περιεκτικότητας σε καφεΐνη είναι αυτό που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Τόσο η καφεΐνη από μόνη της, αλλά και το πράσινο τσάι μπορούν  να «διεγείρουν»  τις θερμίδες και το κάψιμο του λίπους. Μια μελέτη του 2010 από το Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ στην Ολλανδία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι και τα δύο αυτά προϊόντα θα μπορούσαν να είναι αποτελεσματικές προσθήκες σε ένα πρόγραμμα απώλειας βάρους. Ωστόσο, μια μελέτη του 2009 από το Ίδρυμα Τεχνολογίας στη Νέα Ζηλανδία έδειξε διαφορετικά αποτελέσματα όταν εξέτασαν το πράσινο τσάι σε σχέση με την αντοχή. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καφεΐνη από μόνη της είχε οφέλη σε σχέση με την αντοχή και το κάψιμο λίπους κατά τη διάρκεια άσκησης, γεγονός που υποδηλώνει ότι η καφεΐνη στο πράσινο τσάι είναι αυτή που προσφέρει τα μεγαλύτερα οφέλη.

Οδηγίες χρήσης

Το ζήτημα της χρήσης του πράσινου τσαγιού για την απώλεια βάρους, στηρίζεται στην ευαισθησία σας στην καφεΐνη. Μερικά άτομα μπορεί να εμφανίσουν πονοκεφάλους, νευρικότητα ή άλλα συμπτώματα από την κατανάλωση καφεΐνης. Μια μελέτη του 2005 από το Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ στην Ολλανδία διαπίστωσε ότι ένα μείγμα πράσινου τσαγιού που περιλάμβανε 150 mg καφεΐνης βοήθησε στη διατήρηση βάρους σε γυναίκες που έπιναν συνήθως χαμηλές ποσότητες καφεΐνης. Το ποσό αυτό είναι ισοδύναμο με το ποσό της καφεΐνης σε ένα φλιτζάνι καφέ. Εδώ έγκειται η διαφορά μεταξύ των διαφόρων πράσινων τσαγιών. Το πράσινο τσάι με καφεΐνη είναι αυτό που σχετίζεται με την απώλεια βάρους, ενώ άλλα πράσινα τσάγια απλά προσφέρουν οφέλη για την υγεία.

ΕΧΕΤΕ ΣΩΜΑΤΟΤΥΠΟ «ΜΗΛΟ» Ή «ΑΧΛΑΔΙ» ; ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΗΣ;

Σύνταξη: 

Κοκκίνου Μαρία

Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Προϊσταμένη τμήματος Διατροφής Ιατρικού 

Διαβαλκανικού Κέντρου

Μέλος της επιστημονικής ομάδας «MediΔιατροφή»

Μέλος του Ινστ. Διατροφικών Μελετών και Ερευνών»

Η υγεία δεν επηρεάζεται μόνο από το ποσοστό λίπους που υπάρχει στο σώμα αλλά και από την κατανομή του.  Υπάρχει ένας δείκτης, η αναλογία περιμέτρου μέσης προς περίμετρο ισχίων (ή WHR,Waist to Ηip Ratio), που αφορά στην κατανομή του λίπους στο σώμα και μας βοηθά να εντοπίσουμε τον σωματότυπο του κάθε ατόμου και να πάρουμε πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας του.

Αν η κατανομή του λίπους είναι σπλαχνική ή αλλιώς κοιλιακή, το άτομο έχει σωματότυπο «μήλο». Αυτή η κατανομή λίπους συναντάται συχνότερα στους άνδρες. Αν  το λίπος αποθηκεύεται κυρίως στους γλουτούς και μηρούς, το άτομο έχει  σωματότυπο «αχλάδι». Αυτού του είδους η κατανομή, συναντάται συχνότερα στις γυναίκες.

Πολλοί μπορεί να θεωρήσουν ότι ο σωματότυπος «αχλάδι» είναι πιο αντιαισθητικός από το «μήλο». Είναι όμως σίγουρα πιο ασφαλής για την υγεία. Η σπλαχνική κατανομή λίπους, δείχνει ότι το λίπος του σώματος έχει αποθηκευτεί κατά το μεγαλύτερο ποσοστό του, στην κοιλιακή περιοχή , εκεί όπου βρίσκονται και λειτουργούν τα περισσότερα ζωτικά όργανα και έτσι το άτομο φαίνεται να έχει αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης  κάποιας νόσου ή  άλλων μεταβολικών διαταραχών.

Για να εντοπίσετε εάν έχετε WHR μέσα στα επιθυμητά όρια, πάρτε μεζούρα και μετρήστε. Η αναλογία υπολογίζεται ως περίμετρος μέσης (εκ.)/ περίμετρο ισχίων (εκ.). Η περίμετρος της μέσης αποτελεί τη μικρότερη περίμετρο της κοιλιακής χώρας ( η φυσική μέση, ελάχιστα πάνω από τον αφαλό) και η περίμετρος των ισχίων αποτελεί τη μεγαλύτερη περίμετρο στην περιοχή των γλουτών (η μέτρηση γίνεται με τα πόδια κλειστά και ενωμένα).

Οι πληροφορίες που μας δίνει ο δείκτης WHR σχετικά με την κατανομή λίπους, είναι σημαντικές, διότι μπορεί να δηλώσουν εάν η κοιλιακή κατανομή λίπους (ή αλλιώς η κεντρικού τύπου παχυσαρκία), μπορεί να σχετισθεί ή όχι, με ποικίλα νοσήματα (καρδιαγγειακά κυρίως) και αν ναι, σε ποιο βαθμό. Οι τιμές «υψηλού κινδύνου» φαίνονται στον πίνακα που ακολουθεί.

WHR = περίμετρος μέσης (εκατοστά) / περιφέρεια (εκατοστά)

	Αποδεκτά όρια		Μη αποδεκτά όρια
	άριστα	καλά	μέτρια	υψηλά
άνδρες	< 0.85	0.85 - 0.90	0.90 - 0.95	> 0.95
Γυναίκες	< 0.75	0.75 - 0.80	0.80 - 0.85	> 0.85

Όταν ο δείκτης WHR υπολογιστεί <0,80 για τις γυναίκες και <0,90 για τους άνδρες, τότε έχουμε σωματότυπο «Αχλάδι»

Όταν ο δείκτης WHR υπολογιστεί >0,80 για τις γυναίκες και >0,9 για τους άνδρες, τότε έχουμε σωματότυπο «Μήλο»

Οι διαιτολόγοι-διατροφολόγοι έχουν στη διάθεσή τους και άλλους δείκτες που βοηθούν στην ταξινόμηση των ατόμων σε ελιποβαρείς, υπέρβαρους ή παχύσαρκους, και δίνουν πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας τους. Τέτοιοι είναι η περιφέρεια μέσης, ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) και το ποσοστό του λιπώδη ιστού. Κάθε δείκτης έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του και φαίνεται να είναι  περισσότερο ακριβής ή χρήσιμος σε σχέση  με τους υπόλοιπους δείκτες στις διάφορες πληθυσμιακές ομάδες, παιδιά ή ηλικιωμένους, αθλητές ή άτομα με καθιστική ζωή, παχύσαρκους ή φυσιολογικούς σε βάρους, ασθενείς ή υγιείς κ.τ.λ. Επίσης, είναι συχνό το φαινόμενο δύο άτομα να έχουν τον ίδιο ΔΜΣ αλλά διαφορετικό WHR ή ίδιο βάρος σώματος αλλά διαφορετικό ποσοστό λιπώδη ιστού ή ίδιο ποσοστό λιπώδη ιστού αλλά διαφορετικό WHR κ.α. Το γεγονός αυτό δεν αφήνει περιθώρια να χρησιμοποιηθεί τίποτα λιγότερο από το συνδυασμό τους. Μόνο έτσι ο διαιτολόγος-διατροφολόγος μπορεί να ερμηνεύσει σφαιρικά τα κύρια σωματομετρικά χαρακτηριστικά του ατόμου, να εκτιμήσει με περισσότερη ακρίβεια την κατάσταση της υγείας του (με βάση αυτά τα στοιχεία) και να προτείνει τις απαραίτητες και κατάλληλες τροποποιήσεις στη διατροφή και τον τρόπο ζωής του.

Ο ρόλος των τριγλυκεριδίων στην ανάπτυξη των καρδιαγγειακών (CVD) παθήσεων

Σύνταξη:

Αντωνίου Τίνα

Διαιτολόγος - Διατροφολόγος 

Επιστημονικός Συνεργάτης MediDiatrofi   

Όπως είναι ήδη γνωστό, η καρδιαγγειακή πάθηση (CVD), αποτελεί μια από τις κυριότερες αιτίες θανάτου στον αναπτυγμένο κόσμο. Οι συνηθέστεροι παράγοντες κινδύνου (Π.Κ.) είναι οι εξής:

• Το οικογενειακό ιστορικό
• Η υπέρταση
• Το κάπνισμα
• Ο σακχαρώδης διαβήτης
• Η δυσλιπιδαιμία
• Η ηλικία
• Και ο τρόπος ζωής

Άλλες παράμετροι λιπιδίων που συσχετίζονται με την πρόκληση των CVD παθήσεων, είναι:

α).Τα υψηλά επίπεδα της συνολικής χοληστερόλης, καθώς και

β).Τα υψηλά επίπεδα της LDL χοληστερόλης

Επιδημιολογικές έρευνες δε, υποστηρίζουν ότι τα τριγλυκερίδια (Τg), αποτελούν ανεξάρτητο Π.Κ για CVD, όμως η χρόνια ανύψωσή τους, συνδέεται με ενδοθηλιακή δυσλειτουργία του οργανισμού.

Άλλες μελέτες, συνηγορούν επίσης, στην ανεξαρτητοποίηση των τριγλυκεριδίων, για CVD, οι οποίες είναι οι εξής:

1. Η μελέτη «καρδιών» του Ελσίνκι, που διήρκεσε 5 έτη, περιλάμβανε ψευδοφάρμακο με αρχική ελεγχόμενη δοκιμή πρόληψης σε 4081 μέσης ηλικίας άτομα με δυσλιπιδαιμία,που θεραπεύτηκαν με gemfobrozil.

Από τη μελέτη παρατηρήθηκε:

§  Μείωση 34% επίπτωσης των CHD

§  Μείωση 10% των συνολικών επιπέδων της χοληστερόλης ορού

§  Μείωση 11% των επ. χοληστερόλης

§  Μείωση 14% των επ. μη HDL-χοληστερόλης

§  Μείωση 35% των επ. τριγλυκεριδίων (Tg)

2. Η μελέτη ARIC (Κίνδυνος αθηροσκλήρωσης στη μελέτη των Κοινοτήτων),

περιλάμβανε 12.000 μέσης ηλικίας άτομα, δίχως CHD, που παρακολουθούνταν για 10 έτη. Από τη μελέτη, προέκυψε ό,τι η υπερτριγλυκεριδαιμία, συνδέθηκε με την ανάπτυξη CHD, στις γυναίκες.

Παράγοντες Κινδύνου (Π Κ) όπως :

q  Παχυσαρκία

q  Φυσική αδράνεια

q  Κάπνισμα

q  Υπερβολική λήψη αλκοόλ και

q  Υψηλή σε υδατάνθρακες δίαιτα, 

 συνδέονται με την υπερτριγλυκεριδαιμία.

 Ορισμένες  χρόνιες παθήσεις, όπως:

1.    Διαβήτης τύπου ΙΙ

2.    Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (Χ.Ν.Α)

3.    Νεφρωσικό σύνδρομο,

 επίσης, συμβάλλουν. 

Φάρμακα, όπως: κορτικοστερεοειδή, οιστρογόνα, ρετινοειδή και (ΒΗΤΑ-blockers) σε υψηλές δόσεις, επίσης ευθύνονται.

Κληρονομικές διαταραχές, όπως : οικογενειακή δυσλιπιδαιμία, οικογενειακή υπερτριγλυκεριδαιμία και οικογενειακή υπερπρωτεϊναιμία.

Ασθενείς με διαβήτη, αντίσταση ινσουλίνης και μεταβολικό σύνδρομο, απεικονίζουν μεταβολικό προφίλ με 

§  Χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερόλης

§  Υπερτριγλυκεριδαιμία

§   Μικρά πυκνά μόρια LDL-χοληστερόλης, (όσο πιο μικρά και πυκνά τα μόρια , τόσο περισσότερο οξειδωμένα  και λιγότερο εύκολα καθαρισμένα, με αποτέλεσμα να αυξάνει και ο κίνδυνος της αθηροσκλήρωσης).

3. Στη (VA-HIT) συμμετείχαν, 2.531 άτομα με CHD, με 40mg/dl ΗDL-χοληστερόλη και με 140mg/dl LDL-χοληστερόλη. Τα άτομα αυτά ελάμβαναν είτε gemfibrozil (1200mg/dl), είτε ψευδοφάρμακο. Παρακολουθούνταν για 5 έτη.

Τα αποτελέσματα έδειξαν, ότι η μείωση θανάτου λόγω CHD μεταξύ των ατόμων με διαβήτη ήταν στο 41%. Μεταξύ των ατόμων δίχως διαβήτη, αλλά με χορήγηση gemfibrozil αποδείχτηκε πιο αποτελεσματική, με μείωση κινδύνου στο 35%.

Σύμφωνα με έκθεση της Εθνικής Ειδικής Επιτροπής Προγράμματος Εκπαίδευσης Χοληστερόλης (NCEP), η οποία συνέβαλε καθοριστικά στην ανίχνευση, αξιολόγηση και επεξεργασία της υψηλής χοληστερόλης αίματος στην υπερτριγλυκεριδαιμία, καθώς και στα χαρακτηριστικά καθορισμού του μεταβολικού συνδρόμου (χαμηλά επίπεδα HDL-χοληστερόλης , υπέρταση, υψηλά επίπεδα γλυκόζης και παχυσαρκία).

Το NCEP III, συστήνει:

§  Επιτρεπόμενο επίπεδο τριγλυκεριδίων λιγότερο από 150 mg/dl

§  Υψηλό επίπεδο τριγλυκεριδίων 200-450 mg/dl

§  Πολύ υψηλό επίπεδο τριγλυκεριδίων πάνω από 500 mg/dl

Επιθυμητός στόχος, λιγότερο από 150 mg/dl.

Γνωρίζουμε ό,τι το ποσό των επιπέδων της LDL-χοληστερόλης , υπολογίζεται ως διαφορά μεταξύ των συνολικών ποσοτήτων της ολικής χοληστερόλης και των επιπέδων της HDL-χοληστερόλης.

Το επίπεδο στόχου για τα άτομα με υψηλά επίπεδα  τριγλυκεριδίων ορού, κυμαίνεται μέχρι 30mg/dl.

 Συνεπώς, θεραπευτικός στόχος της υπερτριγλυκεριδαιμίας, περιλαμβάνει τη μείωση της LDL-χοληστερόλης. Αυτό επιτυγχάνεται με αλλαγή του τρόπου ζωής, όπως:

ü  Μειωμένη λήψη κορεσμένων λιπών της διαιτητικής χοληστερόλης

ü  Έλεγχος βάρους

ü  Αυξημένη σωματική δραστηριότητα

Η φαρμακοθεραπεία ενδείκνυται, όταν δεν είναι δυνατή επίτευξη αλλαγής του τρόπου ζωής, όπως για παράδειγμα οι στατίνες, οι οποίες όταν λαμβάνονται από ασθενείς, επιφέρουν μείωση των τριγλυκεριδίων μέχρι και 35%, που συχνά συνοδεύει και μείωση της  LDL-χοληστερόλης.

Μια άλλη επιλογή, περιλαμβάνει τα fibric όξινα παράγωγα (φιμπράτες), τα νικοτινικά όξινα παράγωγα, τα ω-3 λιπαρά οξέα, καθώς και η θεραπεία που στοχεύει στην αντίσταση της ινσουλίνης.

Σε ασυνήθιστες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα οξεία παγκρεατίτιδα, πολύ υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων (<500mg/dl), η πρόληψή της επιτυγχάνεται : 

§  με χαμηλή περιεκτικότητας τριγλυκεριδίων δίαιτα (το 15% της ενεργειακής πρόσληψης),

§  αποφυγή από το αλκοόλ

§  μείωση του βάρους

§  αύξηση της σωματικής δραστηριότητας

και συνήθως φάρμακο που μειώνει τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων όπως η φιμπράτη και το νικοτινικό οξύ.

Η θεραπεία με φιμπράτες, έχει αναφερθεί στα επίπεδα μείωσης apo C₃ (ισχυρός ανασταλτικός παράγοντας λιποπρωτεϊνικής λιπάσης). Συμβάλλει στο βελτιωμένο καταβολισμό των τριγλυκεριδίων πλούσιων σε λιποπρωτεϊνες, πράγμα που οδηγεί σε μια σημαντική αύξηση των επιπέδων της HDL-χοληστερόλης και μείωση του μεγέθους και της πυκνότητας των μορίων της LDL-χοληστερόλης.

3. Η Μελέτη Τομέων, περιλάμβανε 9.795 άτομα με διαβήτη τύπου ΙΙ (μη λαμβάνοντας στατίνες) και έχοντας μη υπερχοληστερολαιμία ή υπερτριγλυκεριδαιμία. Το σύνολο των καρδιαγγειακών παθήσεων μειώθηκε από 13,9% στο 12,5% στην ομάδα που ελάμβανε feno-φιμπράτες.

Συμπέρασμα:

Καταλήγουμε λοιπόν,

Ότι τα τριγλυκερίδια, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την πρόοδο των CVD παθήσεων. Η Υπερτριγλυκεριδαιμία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί εξίσου και με άλλους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου(Π.Κ.) που να θέτουν σαν στόχο τη βελτίωση των επιπέδων της LDL-χοληστερόλης, της ολικής χοληστερόλης σε συνδυασμό με τη χρήση φαρμάκου που μειώνει τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων όπως οι φιμπράτες ή το νικοτινικό οξύ.

Διατροφικές συμβουλές για λαμπερή επιδερμίδα. . .

Σύνταξη:

Τίνα Αντωνίου                                                      

Διαιτολόγος - Διατροφολόγος

Επιστημονική Συνεργάτης MediDiatrofi     

Το δέρμα , ένα από τα μεγαλύτερα όργανα του ανθρώπινου σώματος. Πρόκειται για ένα αισθητήριο όργανο , το οποίο δέχεται πληθώρα ερεθισμάτων από το περιβάλλον , όπως υφή , πόνος , θερμοκρασία κλπ.

Περίπου το 1/3 του αίματός μας περιέχει και παράγει βιταμίνες, ενώ παράλληλα αποτρέπει την απώλεια υγρασίας από τον οργανισμό.

Για τον λόγο αυτό , η φροντίδα της επιδερμίδας παίζει ουσιαστικό ρόλο στη  διατήρηση καλής υγείας, αφού είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που προσέχουμε σε κάποιον που συναντάμε.

Ποιος ο ρόλος της διατροφής ;

Μελέτες δείχνουν,  ό,τι η μεσογειακή διατροφή  έχει τις πιο ευεργετικές επιδράσεις ότι έχει να κάνει με μία υγιή εικόνα δέρματος.

Ισορροπημένη διατροφή, που να περιέχει πρωτεΐνες, ψευδάργυρο, βιταμίνες A, B, C , E( που περιέχονται άφθονα σε φρούτα και λαχανικά), είναι πολύ σημαντικές για τη διατήρηση και ανάπλαση των κυττάρων του δέρματος. 

Πιο συγκεκριμένα,

Η βιταμίνη Α, συμβάλλει στη διατήρηση υγιών επιθηλίων. Τα καροτενοειδή λειτουργούν και ως αντιοξειδωτικά. Καλές πηγές είναι τα φρούτα και λαχανικά με βαθύ κίτρινο και πορτοκαλί χρώμα, όπως η ντομάτα, το καρότο, το κολοκύθι, το γκρέιπφρουτ, το πεπόνι κ.α.

Η βιταμίνη Ε και το σελήνιο, φυσικά αντιοξειδωτικά , φαίνεται να περιορίζουν τις βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες στον οργανισμό. Πλούσιες πηγές ξηροί καρποί , φυτικά λίπη, γλυκοπατάτα κλπ.

Η βιταμίνη C , απαραίτητη και για την ομαλή σύνθεση του κολλαγόνου, της πρωτεΐνης που αποτελεί δομικό συστατικό του δέρματος και άλλων ιστών. Σε μελέτη φάνηκε, πως υψηλές προσλήψεις βιταμίνης C σχετίζονται με χαμηλότερη πιθανότητα για εμφάνιση ρυτίδων. Η βιταμίνη C περιέχεται στα περισσότερα φρέσκα φρούτα και λαχανικά όπως πιπεριά, το λάχανο, η ντομάτα, το μπρόκολο, το κουνουπίδι και ο μαϊντανός, όπως επίσης οι φράουλες, τα εσπεριδοειδή, το ακτινίδιο και το ροδάκινο.

Τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, ω-3 , ω-6 ,λιπαρά οξέα, αποτελούν βασικά δομικά συστατικά των κυτταρικών μεμβρανών, τα οποία αδυνατεί να συνθέσει ο οργανισμός από μόνος του και τα προσλαμβάνει μέσω της τροφής. Πιο συγκεκριμένα,  τα ω-3 λ. ο, φαίνεται ότι δρουν ευεργετικά προστατεύοντας το δέρμα από ξηρότητα και ατροφία που οδηγεί στη σταδιακή γήρανση του.

Τα αντιοξειδωτικά , μια ομάδα ετερογενών ενώσεων, με κυριότερους εκπροσώπους τις βιταμίνες Ε και C, τα καροτενοειδή, το σελήνιο, τον ψευδάργυρο και τον χαλκό. Επίσης, στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα φλαβονοειδή και τα πολυφαινολικά παράγωγα.

Συστήνεται :

        Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων υγρών και η αντικατάσταση μικρών γευμάτων με ροφήματα, όπως είναι οι χυμοί φρούτων και το γάλα ή το γιαούρτι. Για την ισορροπία των υγρών στο σώμα χρειάζεται μία πρόσληψη νερού πάνω από 1.5 λίτρο την ημέρα.

        Τα τρόφιμα που ενδείκνυται για τους καλοκαιρινούς μήνες είναι τρόφιμα με μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό, τρόφιμα εύπεπτα, με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά. Πολλά φρούτα και λαχανικά πρέπει να περιλαμβάνονται στο διαιτολόγιό μας το καλοκαίρι, μια περίοδος που παράγονται σε μεγάλη ποικιλία.

        Ωφέλιμο θα ήταν, να αποφεύγονται καταχρήσεις και ανθυγιεινές “κακές” συνήθειες, όπως κατανάλωση αλκοόλ, κάπνισμα, καφέ, αναψυκτικά τύπου cola διότι έχουν διουρητική δράση, επιβαρύνουν σε κενές θερμίδες(ζάχαρη) τον οργανισμό και εντείνουν ιδιαίτερα την κατάσταση αφυδάτωσης του.

        Επίσης, η  έκθεση στον ήλιο και η καθιστική ζωή επηρεάζουν αρνητικά , την ποιότητα του δέρματος.

Η "Μεσογειακή" διατροφή. . . . .

"Διατροφή" για καλή σωματική υγεία & ευεξία . . .

Σύνταξη:

Αντωνίου Τίνα

Διαιτολόγος - Διατροφολόγος 

Επιστημονικός Συνεργάτης MediDiatrofi   

Πως μπορεί να καταλάβει ένα άτομο σε ποια κατηγορία βάρους, ανήκει, ανάλογα με το σωματότυπό του.

Η σχέση της σωματικής δραστηριότητας με καλή υγεία και καλή ποιότητα ζωής, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής του σύγχρονου ενήλικα. Εξαιτίας της συνεχόμενης αύξησης του ποσοστού παχυσαρκίας και των σχετιζόμενων νοσημάτων αυτής, κρίνεται απαραίτητη η σωματική δραστηριότητα, σήμερα, καθώς είναι μεγαλύτερη από ποτέ. 

Η συχνότητα και το είδος της σωματικής δραστηριότητας, στην οποία συμμετέχει ο κάθε άνθρωπος χωριστά, παίζει σημαντικό ρόλο στην διατήρηση καλής υγείας και υγιούς σωματικού βάρους. Το αυξημένο σωματικό βάρος είναι επιβλαβές για το ανθρώπινο σώμα, γιατί στα άτομα με υπερβάλλον σωματικό βάρος οι ιστοί και οι γύρω αρθρώσεις δέχονται μεγαλύτερες τάσεις.  Επιπρόσθετα, αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης τύπων καρκίνου όπως παχέος εντέρου, μαστού, νεφρών, αλλά , και νοσημάτων σακχαρώδους διαβήτη και καρδιάς.

Ι.  Υγιές Σωματικό Βάρος

Το σωματικό βάρος   διακρίνεται σε ελλειποβαρές, φυσιολογικό, υπέρβαρο και παχύσαρκο, βάση του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ). Δεδομένου ότι ο προσδιορισμός του σωματικού λίπους απαιτεί την χρήση ειδικών μηχανημάτων, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον προσδιορισμό του στην καθημερινή πράξη, η διεθνής επιστημονική κοινότητα, για την εκτίμηση του βαθμού του υπερβάλλοντος σωματικού βάρους (παχυσαρκία) καθώς και τους κινδύνους που διατρέχει το κάθε άτομο, όρισε τον Δείκτη Μάζας Σώματος (B.M.I=Body Mass Index). Ο ΔΜΣ αποτελεί το πηλίκο που προκύπτει από τη διαίρεση τους βάρους ενός ατόμου σε (kg) με το τετράγωνο του ύψους του σε (m²) (Δείκτης Μάζας Σώματος= Βάρος σε κιλά/ (ύψος σε μέτρα²).

Οι κατηγορίες του ΔΜΣ, για τους ενήλικες είναι οι ακόλουθες:

ΔΜΣ	ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
<18,5	Ελλειποβαρής (Υποθρεψία)
18,5-24,9	Φυσιολογικός
25-29,9	Υπέρβαρος
30-34,9	Παχυσαρκία 1ου βαθμού
35-39,9	Παχυσαρκία 2ου βαθμού
>40	Παχυσαρκία 3ου βαθμού

Αξίζει να τονίσουμε ότι , όταν χρησιμοποιούμε τον ΔΜΣ, είναι ότι δεν λαμβάνει υπόψη το ποσοστό του σωματικού βάρους το οποίο αντιπροσωπεύει ο λιπώδης ιστός. Για παράδειγμα, τα άτομα που είναι γυμνασμένα και έχουν αυξημένη μυϊκή μάζα μπορεί να κατατάσσονται ως παχύσαρκα, ενώ στην πραγματικότητα το βάρος τους είναι αυξημένο, λόγω αυξημένης μυϊκής μάζας και όχι λόγω αυξημένου σωματικού λίπους. Οι επιστήμονες συμφωνούν στο ό,τι το σωματικό λίπος και όχι το συνολικό σωματικό βάρος είναι καλύτερος δείκτης της κατάστασης της υγείας και του κινδύνου εμφάνισης ασθενειών.

Για αυτόν τον λόγο, ο ΔΜΣ συμπληρώνεται από την μέτρηση περιφέρειας μέσης, που αποτελεί δείκτη ενδκοιλιακού λίπους. Η υπερβολική συσσώρευση λίπους στο άνω μέρος του σώματος (κεντρική εναπόθεση λίπους) , και κυρίως μέσα στη κοιλιά (ενδοκοιλιακά) συνδέεται με αυξημένο αριθμό μεταβολικών επιπλοκών και προβλημάτων υγείας όπως, κίνδυνος εμφάνισης Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου ΙΙ, υπέρτασης, δυσλιπιδαιμίας, καρδιαγγειακών νοσημάτων κλπ.

Σε περίπτωση, που το λίπος εντοπίζεται στην περιφέρεια (δηλαδή γλουτούς, μηρούς,)οι επιπτώσεις στην υγεία είναι πολύ λιγότερες και το πρόβλημα είναι κυρίως αισθητικό. Παχύσαρκα άτομα με κεντρική κατανομή λίπους, βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακές παθήσεις και σακχαρώδη διαβήτη.  Σύμφωνα με πληθώρα επιδημιολογικών μελετών, η απλή μέτρηση περιμέτρου μέσης, έχει αρκετά μεγάλη διακριτική ικανότητα για το πόσο αυξημένο ή όχι είναι το ενδοκοιλιακό λίπος. Επηρεάζεται ελάχιστα από την ηλικία, ή το ύψος και η μείωση συνδέεται με μείωση του κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις.

Πως επιτυγχάνεται να αποκτήσουμε ιδανικό βάρος;

Έχει αποδειχθεί, ότι όσες φορές που το σωματικό βάρος αυξομειώνεται, τόσες λιγότερες είναι οι πιθανότητες, το άτομο να αποκτήσει το ιδανικό του βάρος. Η λύση αυτού του φαινομένου ¨ασανσέρ¨- ¨γιο γιο¨, έγκειται στη σωστή ενημέρωση και στη σωστή διατροφική αγωγή των παιδιών στο σχολείο. 

Για να χάσετε βάρος , θα πρέπει να βρεθείτε στην αντίθετη όχθη του ποταμού.  Η διάθεση και η απόφαση για την αλλαγή των διαιτητικών συνηθειών σας.

Ο διαιτολόγος σε αυτή την περίπτωση, καλείται να βοηθήσει στο σχεδιασμό ένας συγκροτημένου προγράμματος διατροφής. Θα ορίσετε μαζί, τον στόχο απώλειας βάρους, συμπεριλαμβανομένων και των παραγόντων όπως το βάρος, το ύψος, το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας, ηλικία και γενετική προδιάθεση.

Ι. Ακολουθείστε πρόγραμμα απώλειας βάρους. Για να χάσετε βάρος, θα πρέπει να καταναλώνετε περισσότερη ενέργεια από αυτή που παίρνετε, που σημαίνει να προσλαμβάνετε λιγότερες θερμίδες μέσω της τροφής και ταυτόχρονα να κινείστε περισσότερο. 

ΙΙ. Συμπληρώνετε Ημερολόγιο Καταγραφής.Το ημερολόγιο καταγραφής τροφίμων, αποτελεί τη μέθοδο επιλογής για την αξιολόγηση της πραγματικής διαιτητικής πρόσληψης του ατόμου ή πληθυσμών.  Μας παρέχουν λεπτομερείς πληροφορίες για το είδος και την ποσότητα των προς κατανάλωση τροφίμων.  Μπορείτε επίσης να καταγράψετε κα την ώρα για το τι τρώτε, το αν πεινάτε καθώς και τα συναισθήματά και τη διάθεσή σας την ώρα που τρώτε. Είναι σαφές άλλωστε, ότι τα συναισθήματα υποκινούν συγκεκριμένες διατροφικές συμπεριφορές.

ΙΙΙ. Δραστηριότητα / Άσκηση. Επειδή δεν είναι μόνο η ποσότητα και η ποιότητα της τροφής για την επίτευξη ενός ιδανικού βάρους, η καθημερινή άσκηση και η συστηματική σωματική δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο για τόσο για μακροχρόνια απώλεια βάρους αλλά και για διατήρηση του, σε σταθερά επίπεδα.